Ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ ζητά «30 με 40» νεκρούς κάθε βράδυ, μαζική έξοδο Παλαιστινίων και ισραηλινούς οικισμούς σε ολόκληρη τη Λωρίδα
Σφοδρές αντιδράσεις προκαλούν νέες δηλώσεις του Ισραηλινού υπουργού Εθνικής Ασφάλειας Itamar Ben-Gvir, ο οποίος εμφανίστηκε να ζητά την πραγματοποίηση καθημερινών «στοχευμένων δολοφονιών» στη Γάζα, μιλώντας ακόμη και για «30 έως 40» νεκρούς κάθε βράδυ.
Μιλώντας στο podcast του πρώην ομήρου Rom Braslavski, ο Ben-Gvir εξέφρασε την έντονη διαφωνία του με τη μείωση των ισραηλινών πληγμάτων στη Λωρίδα της Γάζας, υποστηρίζοντας ότι οι επιχειρήσεις θα πρέπει όχι μόνο να συνεχιστούν, αλλά και να ενταθούν.
Ιδιαίτερη αίσθηση, ωστόσο, προκάλεσε το γεγονός ότι ο Ισραηλινός υπουργός δεν περιόρισε τις αναφορές του σε πρόσωπα που θεωρούνται άμεση στρατιωτική απειλή. Αντίθετα, υποστήριξε ότι υπάρχουν άνθρωποι στη Γάζα που «δεν είναι άξιοι να ζουν», φτάνοντας σε μια ακραία ρητορική αποανθρωποποίησης.
Οι δηλώσεις, που μεταδόθηκαν από το Associated Press και άλλα διεθνή μέσα ενημέρωσης, επαναφέρουν στο προσκήνιο τη συζήτηση για τα όρια της ισραηλινής πολεμικής πολιτικής, αλλά και για τη ρητορική κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών απέναντι στον παλαιστινιακό πληθυσμό.
Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα επειδή δεν πρόκειται για τοποθέτηση ενός περιθωριακού σχολιαστή, αλλά για δηλώσεις ενός εν ενεργεία υπουργού της κυβέρνησης Benjamin Netanyahu, ο οποίος κατέχει κρίσιμο χαρτοφυλάκιο στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας του Ισραήλ.
«30 ή 40 κάθε βράδυ»
Η συγκεκριμένη φράση είναι ίσως η πλέον σοκαριστική πλευρά της συνέντευξης, επειδή μετατρέπει τον θάνατο σε σχεδόν αριθμητικό ημερήσιο στόχο.
Ο Ben-Gvir δήλωσε ότι θεωρεί πως θα πρέπει να πραγματοποιούνται καθημερινές στοχευμένες επιχειρήσεις στη Γάζα, με δεκάδες νεκρούς κάθε νύχτα. Το AP αναφέρει ότι ο υπουργός ξεκαθάρισε πως η λογική αυτή δεν θα περιοριζόταν μόνο σε ένοπλους που αποτελούν άμεσο κίνδυνο.
Ακριβώς εκεί βρίσκεται και το πλέον επικίνδυνο σημείο.
Άλλο πράγμα είναι ένας υπουργός να υποστηρίζει στρατιωτικά πλήγματα εναντίον συγκεκριμένων ενόπλων στο πλαίσιο μιας σύγκρουσης –μια θέση που μπορεί να κριθεί νομικά, στρατιωτικά και πολιτικά– και άλλο να υποστηρίζει ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι δεν συνιστούν άμεση απειλή αλλά παρ' όλα αυτά «δεν πρέπει να ζουν».
Το δεύτερο δεν αποτελεί απλώς σκληρή πολεμική γλώσσα.
Είναι ρητορική αποανθρωποποίησης.
Όταν ένας υπουργός αφαιρεί από τον αντίπαλο την ιδιότητα του ανθρώπου
Η φράση περί ανθρώπων που «δεν είναι καν άνθρωποι» έχει ιδιαίτερη βαρύτητα όχι μόνο ηθικά αλλά και πολιτικά.
Η αποανθρωποποίηση ενός πληθυσμού αποτελεί ιστορικά ένα από τα πιο επικίνδυνα στάδια στην κανονικοποίηση της μαζικής βίας. Όταν ο αντίπαλος παύει να παρουσιάζεται ως άνθρωπος και μετατρέπεται σε κάτι κατώτερο, η απόσταση ανάμεσα στη συζήτηση για στρατιωτικούς στόχους και στη γενικευμένη βία συρρικνώνεται δραματικά.
Και εδώ δεν μιλά ένας περιθωριακός σχολιαστής του διαδικτύου.
Μιλά ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ.
Ο Ben-Gvir δεν διοικεί τον ισραηλινό στρατό και δεν έχει την αρμοδιότητα να διατάξει αεροπορικά πλήγματα στη Γάζα. Διαθέτει όμως σημαντική θεσμική εξουσία πάνω στην εθνική αστυνομία και στο σωφρονιστικό σύστημα και συμμετέχει στον στενό πολιτικό πυρήνα που επηρεάζει την πολιτική ασφαλείας της χώρας.
Άρα οι λέξεις του δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως απλή προσωπική έκρηξη.
Έχουν το βάρος ενός υπουργού.
«Ολόκληρη η Γάζα είναι δική μας»
Και οι δηλώσεις δεν σταμάτησαν στις δολοφονίες.
Στην ίδια εμφάνιση, ο Ben-Gvir υποστήριξε ότι θεωρεί ολόκληρη τη Λωρίδα της Γάζας ισραηλινή και ζήτησε δημιουργία ισραηλινών οικισμών όχι μόνο στην περιοχή των παλαιών οικισμών του Gush Katif, αλλά σε ολόκληρη τη Γάζα.
Παράλληλα τάχθηκε υπέρ της ενθάρρυνσης όσο το δυνατόν μεγαλύτερης εξόδου Παλαιστινίων από τον θύλακα.
Εδώ, λοιπόν, σχηματίζεται μια ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση: μαζική έξοδος Παλαιστινίων, επανεγκατάσταση Ισραηλινών και μόνιμη ισραηλινή παρουσία σε ολόκληρη τη Γάζα.
Το AP σημειώνει ότι διεθνολόγοι θεωρούν πως μια πολιτική μαζικής εκδίωξης υπό συνθήκες εξαναγκασμού θα μπορούσε να συνιστά εθνοκάθαρση.
Το Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου προβλέπει επίσης ότι η απέλαση ή βίαιη μεταφορά πληθυσμού μπορεί, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να αποτελεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.
Η νομική αξιολόγηση κάθε συγκεκριμένης πολιτικής εξαρτάται πάντως από τις πράξεις, τον εξαναγκασμό, την πρόθεση και το ευρύτερο πλαίσιο.
Δεν πρόκειται για έναν τυχαίο πολιτικό
Η βαρύτητα των συγκεκριμένων λέξεων γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν εξετάσει κανείς το πολιτικό παρελθόν του Ben-Gvir.
Σε επίσημη έκθεση που είχε υποβάλει το ίδιο το Ισραήλ στην Επιτροπή του ΟΗΕ για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων καταγράφεται ότι ο Ben-Gvir είχε καταδικαστεί το 2007 για δημοσίευση υλικού που υποκινούσε σε ρατσισμό και για υποστήριξη τρομοκρατικής οργάνωσης, σε υπόθεση που σχετιζόταν με το παράνομο κίνημα Kach. Η καταδίκη επικυρώθηκε σε επόμενα δικαστικά στάδια.
Δεκαετίες αργότερα, ένας άνθρωπος που κάποτε βρισκόταν στο ακραίο περιθώριο της ισραηλινής πολιτικής βρίσκεται στην κυβέρνηση και ελέγχει σημαντικούς μηχανισμούς εσωτερικής ασφάλειας.
Αυτό από μόνο του αποτελεί μια εντυπωσιακή μετατόπιση του πολιτικού κέντρου βάρους στο Ισραήλ.
Κυρώσεις σε εν ενεργεία Ισραηλινό υπουργό
Οι προηγούμενες τοποθετήσεις του Ben-Gvir έχουν ήδη προκαλέσει ασυνήθιστα σκληρή διεθνή αντίδραση.
Τον Ιούνιο του 2025, Αυστραλία, Καναδάς, Νέα Ζηλανδία, Νορβηγία, Ηνωμένο Βασίλειο ανακοίνωσαν κυρώσεις ή άλλα περιοριστικά μέτρα εναντίον του ίδιου και του Bezalel Smotrich.
Οι πέντε κυβερνήσεις δήλωσαν επίσημα ότι τα μέτρα ελήφθησαν για επανειλημμένη υποκίνηση βίας εναντίον Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη και χαρακτήρισαν την πολιτική ρητορική περί εκδίωξης Παλαιστινίων και δημιουργίας νέων οικισμών «επικίνδυνη».
Είναι εξαιρετικά ασυνήθιστο στενοί σύμμαχοι του Ισραήλ να επιβάλλουν προσωπικές κυρώσεις σε εν ενεργεία υπουργούς της χώρας.
Και είναι ενδεικτικό του πόσο μακριά θεωρούν ότι έχει φτάσει η ρητορική συγκεκριμένων μελών της κυβέρνησης Netanyahu.
Οι δηλώσεις και η υπόθεση γενοκτονίας στη Χάγη
Οι λέξεις που χρησιμοποιούν Ισραηλινοί αξιωματούχοι δεν αποτελούν πλέον μόνο αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης.
Έχουν περάσει και στις αίθουσες των διεθνών δικαστηρίων.
Στις διαδικασίες που άνοιξε η Νότια Αφρική εναντίον του Ισραήλ ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, δηλώσεις του Ben-Gvir και άλλων Ισραηλινών αξιωματούχων έχουν παρουσιαστεί από την πλευρά που κατηγορεί το Ισραήλ ως στοιχεία για την αξιολόγηση πιθανής γενοκτονικής πρόθεσης.
Αυτό χρειάζεται μια κρίσιμη διευκρίνιση:
Το ICJ δεν έχει εκδώσει τελική απόφαση επί της ουσίας ότι το Ισραήλ διέπραξε γενοκτονία. Η διαδικασία συνεχίζεται και το Ισραήλ απορρίπτει κατηγορηματικά την κατηγορία, υποστηρίζοντας ότι πολεμά τη Hamas, ότι ενεργεί σε αυτοάμυνα μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου και ότι επιχειρεί σύμφωνα με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο.
Αυτό, όμως, δεν εξαφανίζει το πρόβλημα των δηλώσεων.
Το αντίθετο.
Όταν μια χώρα βρίσκεται ήδη αντιμέτωπη με μια τόσο βαριά διεθνή δικαστική διαδικασία, κάθε νέα δήλωση υπουργού που αφαιρεί την ανθρώπινη ιδιότητα από Παλαιστίνιους και μιλά για συστηματικούς θανάτους προσθέτει νέο πολιτικό και νομικό βάρος στη συζήτηση.
Η Γάζα μετά την εκεχειρία εξακολουθεί να μετρά νεκρούς
Η πολιτική σημασία της τοποθέτησης Ben-Gvir γίνεται ακόμη μεγαλύτερη επειδή δεν διατυπώνεται σε μια θεωρητική συζήτηση.
Ακόμη και μετά τη συμφωνία εκεχειρίας του Οκτωβρίου 2025, πάνω από 1.250 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από ισραηλινά πυρά, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας της Γάζας. Το Ισραήλ αναφέρει ότι οι επιχειρήσεις του στοχεύουν μέλη και υποδομές της Hamas.
Τους τελευταίους μήνες η Washington έχει πιέσει για περιορισμό των πληγμάτων και για εφαρμογή ενός σχεδίου που θα περιλαμβάνει αφοπλισμό της Hamas, ισραηλινή αποχώρηση και μετάβαση σε νέο καθεστώς διοίκησης και ανοικοδόμησης.
Ο Benjamin Netanyahu επιμένει ότι το Ισραήλ δεν θα υποχωρήσει από βασικές θέσεις του έως ότου η Hamas αφοπλιστεί πλήρως.
Ο Ben-Gvir θέλει το αντίθετο από αποκλιμάκωση.
Θέλει περισσότερα χτυπήματα.
Περισσότερους νεκρούς.
Εποικισμό.
Και έξοδο των Παλαιστινίων.
Το φάντασμα της αναγκαστικής μετακίνησης
Η φράση «ενθάρρυνση της μετανάστευσης» μπορεί να ακούγεται τεχνικά ουδέτερη.
Σε μια περιοχή, όμως, που έχει υποστεί χρόνια βομβαρδισμών, εκτεταμένη καταστροφή κατοικιών και υποδομών και μαζικό εκτοπισμό, το ερώτημα είναι προφανές:
Πότε η “εθελοντική μετανάστευση” παύει να είναι εθελοντική;
Αν ένας πληθυσμός καλείται να φύγει όταν το σπίτι του έχει καταστραφεί, οι συνθήκες διαβίωσης έχουν καταρρεύσει και η πολιτική ηγεσία μιας εμπόλεμης δύναμης δηλώνει ταυτόχρονα ότι η γη θα εποικιστεί από άλλον πληθυσμό, η έννοια της πραγματικά ελεύθερης επιλογής γίνεται εξαιρετικά προβληματική.
Για αυτό και οι κυβερνήσεις Αυστραλίας, Καναδά, Νέας Ζηλανδίας, Νορβηγίας και Ηνωμένου Βασιλείου έχουν δηλώσει ρητά ότι δεν πρέπει να υπάρξει παράνομη μεταφορά Παλαιστινίων από τη Γάζα ούτε μείωση της επικράτειας της Λωρίδας.
Η επιστροφή των οικισμών
Το Ισραήλ απομάκρυνε το 2005 τους στρατιώτες και περίπου 8.000 εποίκους του από τη Γάζα, καταργώντας 21 ισραηλινούς οικισμούς, μεταξύ των οποίων το συγκρότημα Gush Katif.
Ο Ben-Gvir ζητά τώρα αντιστροφή αυτής της επιλογής.
Και όχι απλώς επιστροφή στο Gush Katif.
Μιλά για οικισμούς σε ολόκληρη τη Γάζα.
Σε συνδυασμό με την πρότασή του για μαζική έξοδο των Παλαιστινίων, δημιουργείται μια πολιτική εικόνα στην οποία ο σημερινός πληθυσμός απομακρύνεται και στη θέση του εγκαθίσταται άλλος.
Αυτό είναι ακριβώς το σημείο στο οποίο η συζήτηση παύει να αφορά μόνο την ασφάλεια του Ισραήλ έναντι της Hamas και περνά σε ένα εντελώς διαφορετικό πεδίο: το ποιος έχει δικαίωμα να ζει στη Γάζα και ποιος όχι.
Εκλογές στις 27 Οκτωβρίου και η κανονικοποίηση του ακραίου
Οι δηλώσεις έρχονται λίγους μήνες πριν από τις ισραηλινές εκλογές της 27ης Οκτωβρίου 2026, ημερομηνία που έχει οριστεί επίσημα για την εκλογή της νέας Knesset.
Το ιδιαίτερα ανησυχητικό στοιχείο δεν είναι μόνο ότι ένας υπουργός εκφράζει αυτές τις θέσεις.
Είναι ότι οι απόψεις που κάποτε βρίσκονταν στο περιθώριο της ισραηλινής πολιτικής έχουν αποκτήσει θεσμική παρουσία στο υπουργικό συμβούλιο και σημαντικό εκλογικό ακροατήριο. Το AP σημειώνει ότι η επιρροή του Ben-Gvir και ανάλογων ρευμάτων έχει αυξηθεί μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο πολιτικό ζήτημα για το ίδιο το Ισραήλ.
Όχι αν υπάρχει μόνο ένας ακραίος υπουργός.
Αλλά πόσο φυσιολογικές έχουν γίνει οι ακραίες ιδέες του...
www.bankingnews.gr
Μιλώντας στο podcast του πρώην ομήρου Rom Braslavski, ο Ben-Gvir εξέφρασε την έντονη διαφωνία του με τη μείωση των ισραηλινών πληγμάτων στη Λωρίδα της Γάζας, υποστηρίζοντας ότι οι επιχειρήσεις θα πρέπει όχι μόνο να συνεχιστούν, αλλά και να ενταθούν.
Ιδιαίτερη αίσθηση, ωστόσο, προκάλεσε το γεγονός ότι ο Ισραηλινός υπουργός δεν περιόρισε τις αναφορές του σε πρόσωπα που θεωρούνται άμεση στρατιωτική απειλή. Αντίθετα, υποστήριξε ότι υπάρχουν άνθρωποι στη Γάζα που «δεν είναι άξιοι να ζουν», φτάνοντας σε μια ακραία ρητορική αποανθρωποποίησης.
Οι δηλώσεις, που μεταδόθηκαν από το Associated Press και άλλα διεθνή μέσα ενημέρωσης, επαναφέρουν στο προσκήνιο τη συζήτηση για τα όρια της ισραηλινής πολεμικής πολιτικής, αλλά και για τη ρητορική κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών απέναντι στον παλαιστινιακό πληθυσμό.
Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα επειδή δεν πρόκειται για τοποθέτηση ενός περιθωριακού σχολιαστή, αλλά για δηλώσεις ενός εν ενεργεία υπουργού της κυβέρνησης Benjamin Netanyahu, ο οποίος κατέχει κρίσιμο χαρτοφυλάκιο στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας του Ισραήλ.
«30 ή 40 κάθε βράδυ»
Η συγκεκριμένη φράση είναι ίσως η πλέον σοκαριστική πλευρά της συνέντευξης, επειδή μετατρέπει τον θάνατο σε σχεδόν αριθμητικό ημερήσιο στόχο.
Ο Ben-Gvir δήλωσε ότι θεωρεί πως θα πρέπει να πραγματοποιούνται καθημερινές στοχευμένες επιχειρήσεις στη Γάζα, με δεκάδες νεκρούς κάθε νύχτα. Το AP αναφέρει ότι ο υπουργός ξεκαθάρισε πως η λογική αυτή δεν θα περιοριζόταν μόνο σε ένοπλους που αποτελούν άμεσο κίνδυνο.
Ακριβώς εκεί βρίσκεται και το πλέον επικίνδυνο σημείο.
Άλλο πράγμα είναι ένας υπουργός να υποστηρίζει στρατιωτικά πλήγματα εναντίον συγκεκριμένων ενόπλων στο πλαίσιο μιας σύγκρουσης –μια θέση που μπορεί να κριθεί νομικά, στρατιωτικά και πολιτικά– και άλλο να υποστηρίζει ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι δεν συνιστούν άμεση απειλή αλλά παρ' όλα αυτά «δεν πρέπει να ζουν».
Το δεύτερο δεν αποτελεί απλώς σκληρή πολεμική γλώσσα.
Είναι ρητορική αποανθρωποποίησης.
Όταν ένας υπουργός αφαιρεί από τον αντίπαλο την ιδιότητα του ανθρώπου
Η φράση περί ανθρώπων που «δεν είναι καν άνθρωποι» έχει ιδιαίτερη βαρύτητα όχι μόνο ηθικά αλλά και πολιτικά.
Η αποανθρωποποίηση ενός πληθυσμού αποτελεί ιστορικά ένα από τα πιο επικίνδυνα στάδια στην κανονικοποίηση της μαζικής βίας. Όταν ο αντίπαλος παύει να παρουσιάζεται ως άνθρωπος και μετατρέπεται σε κάτι κατώτερο, η απόσταση ανάμεσα στη συζήτηση για στρατιωτικούς στόχους και στη γενικευμένη βία συρρικνώνεται δραματικά.
Και εδώ δεν μιλά ένας περιθωριακός σχολιαστής του διαδικτύου.
Μιλά ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ.
Ο Ben-Gvir δεν διοικεί τον ισραηλινό στρατό και δεν έχει την αρμοδιότητα να διατάξει αεροπορικά πλήγματα στη Γάζα. Διαθέτει όμως σημαντική θεσμική εξουσία πάνω στην εθνική αστυνομία και στο σωφρονιστικό σύστημα και συμμετέχει στον στενό πολιτικό πυρήνα που επηρεάζει την πολιτική ασφαλείας της χώρας.
Άρα οι λέξεις του δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως απλή προσωπική έκρηξη.
Έχουν το βάρος ενός υπουργού.
«Ολόκληρη η Γάζα είναι δική μας»
Και οι δηλώσεις δεν σταμάτησαν στις δολοφονίες.
Στην ίδια εμφάνιση, ο Ben-Gvir υποστήριξε ότι θεωρεί ολόκληρη τη Λωρίδα της Γάζας ισραηλινή και ζήτησε δημιουργία ισραηλινών οικισμών όχι μόνο στην περιοχή των παλαιών οικισμών του Gush Katif, αλλά σε ολόκληρη τη Γάζα.
Παράλληλα τάχθηκε υπέρ της ενθάρρυνσης όσο το δυνατόν μεγαλύτερης εξόδου Παλαιστινίων από τον θύλακα.
Εδώ, λοιπόν, σχηματίζεται μια ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση: μαζική έξοδος Παλαιστινίων, επανεγκατάσταση Ισραηλινών και μόνιμη ισραηλινή παρουσία σε ολόκληρη τη Γάζα.
Το AP σημειώνει ότι διεθνολόγοι θεωρούν πως μια πολιτική μαζικής εκδίωξης υπό συνθήκες εξαναγκασμού θα μπορούσε να συνιστά εθνοκάθαρση.
Το Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου προβλέπει επίσης ότι η απέλαση ή βίαιη μεταφορά πληθυσμού μπορεί, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να αποτελεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.
Η νομική αξιολόγηση κάθε συγκεκριμένης πολιτικής εξαρτάται πάντως από τις πράξεις, τον εξαναγκασμό, την πρόθεση και το ευρύτερο πλαίσιο.
Δεν πρόκειται για έναν τυχαίο πολιτικό
Η βαρύτητα των συγκεκριμένων λέξεων γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν εξετάσει κανείς το πολιτικό παρελθόν του Ben-Gvir.
Σε επίσημη έκθεση που είχε υποβάλει το ίδιο το Ισραήλ στην Επιτροπή του ΟΗΕ για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων καταγράφεται ότι ο Ben-Gvir είχε καταδικαστεί το 2007 για δημοσίευση υλικού που υποκινούσε σε ρατσισμό και για υποστήριξη τρομοκρατικής οργάνωσης, σε υπόθεση που σχετιζόταν με το παράνομο κίνημα Kach. Η καταδίκη επικυρώθηκε σε επόμενα δικαστικά στάδια.
Δεκαετίες αργότερα, ένας άνθρωπος που κάποτε βρισκόταν στο ακραίο περιθώριο της ισραηλινής πολιτικής βρίσκεται στην κυβέρνηση και ελέγχει σημαντικούς μηχανισμούς εσωτερικής ασφάλειας.
Αυτό από μόνο του αποτελεί μια εντυπωσιακή μετατόπιση του πολιτικού κέντρου βάρους στο Ισραήλ.
Κυρώσεις σε εν ενεργεία Ισραηλινό υπουργό
Οι προηγούμενες τοποθετήσεις του Ben-Gvir έχουν ήδη προκαλέσει ασυνήθιστα σκληρή διεθνή αντίδραση.
Τον Ιούνιο του 2025, Αυστραλία, Καναδάς, Νέα Ζηλανδία, Νορβηγία, Ηνωμένο Βασίλειο ανακοίνωσαν κυρώσεις ή άλλα περιοριστικά μέτρα εναντίον του ίδιου και του Bezalel Smotrich.
Οι πέντε κυβερνήσεις δήλωσαν επίσημα ότι τα μέτρα ελήφθησαν για επανειλημμένη υποκίνηση βίας εναντίον Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη και χαρακτήρισαν την πολιτική ρητορική περί εκδίωξης Παλαιστινίων και δημιουργίας νέων οικισμών «επικίνδυνη».
Είναι εξαιρετικά ασυνήθιστο στενοί σύμμαχοι του Ισραήλ να επιβάλλουν προσωπικές κυρώσεις σε εν ενεργεία υπουργούς της χώρας.
Και είναι ενδεικτικό του πόσο μακριά θεωρούν ότι έχει φτάσει η ρητορική συγκεκριμένων μελών της κυβέρνησης Netanyahu.
Οι δηλώσεις και η υπόθεση γενοκτονίας στη Χάγη
Οι λέξεις που χρησιμοποιούν Ισραηλινοί αξιωματούχοι δεν αποτελούν πλέον μόνο αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης.
Έχουν περάσει και στις αίθουσες των διεθνών δικαστηρίων.
Στις διαδικασίες που άνοιξε η Νότια Αφρική εναντίον του Ισραήλ ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, δηλώσεις του Ben-Gvir και άλλων Ισραηλινών αξιωματούχων έχουν παρουσιαστεί από την πλευρά που κατηγορεί το Ισραήλ ως στοιχεία για την αξιολόγηση πιθανής γενοκτονικής πρόθεσης.
Αυτό χρειάζεται μια κρίσιμη διευκρίνιση:
Το ICJ δεν έχει εκδώσει τελική απόφαση επί της ουσίας ότι το Ισραήλ διέπραξε γενοκτονία. Η διαδικασία συνεχίζεται και το Ισραήλ απορρίπτει κατηγορηματικά την κατηγορία, υποστηρίζοντας ότι πολεμά τη Hamas, ότι ενεργεί σε αυτοάμυνα μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου και ότι επιχειρεί σύμφωνα με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο.
Αυτό, όμως, δεν εξαφανίζει το πρόβλημα των δηλώσεων.
Το αντίθετο.
Όταν μια χώρα βρίσκεται ήδη αντιμέτωπη με μια τόσο βαριά διεθνή δικαστική διαδικασία, κάθε νέα δήλωση υπουργού που αφαιρεί την ανθρώπινη ιδιότητα από Παλαιστίνιους και μιλά για συστηματικούς θανάτους προσθέτει νέο πολιτικό και νομικό βάρος στη συζήτηση.
Η Γάζα μετά την εκεχειρία εξακολουθεί να μετρά νεκρούς
Η πολιτική σημασία της τοποθέτησης Ben-Gvir γίνεται ακόμη μεγαλύτερη επειδή δεν διατυπώνεται σε μια θεωρητική συζήτηση.
Ακόμη και μετά τη συμφωνία εκεχειρίας του Οκτωβρίου 2025, πάνω από 1.250 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από ισραηλινά πυρά, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας της Γάζας. Το Ισραήλ αναφέρει ότι οι επιχειρήσεις του στοχεύουν μέλη και υποδομές της Hamas.
Τους τελευταίους μήνες η Washington έχει πιέσει για περιορισμό των πληγμάτων και για εφαρμογή ενός σχεδίου που θα περιλαμβάνει αφοπλισμό της Hamas, ισραηλινή αποχώρηση και μετάβαση σε νέο καθεστώς διοίκησης και ανοικοδόμησης.
Ο Benjamin Netanyahu επιμένει ότι το Ισραήλ δεν θα υποχωρήσει από βασικές θέσεις του έως ότου η Hamas αφοπλιστεί πλήρως.
Ο Ben-Gvir θέλει το αντίθετο από αποκλιμάκωση.
Θέλει περισσότερα χτυπήματα.
Περισσότερους νεκρούς.
Εποικισμό.
Και έξοδο των Παλαιστινίων.
Το φάντασμα της αναγκαστικής μετακίνησης
Η φράση «ενθάρρυνση της μετανάστευσης» μπορεί να ακούγεται τεχνικά ουδέτερη.
Σε μια περιοχή, όμως, που έχει υποστεί χρόνια βομβαρδισμών, εκτεταμένη καταστροφή κατοικιών και υποδομών και μαζικό εκτοπισμό, το ερώτημα είναι προφανές:
Πότε η “εθελοντική μετανάστευση” παύει να είναι εθελοντική;
Αν ένας πληθυσμός καλείται να φύγει όταν το σπίτι του έχει καταστραφεί, οι συνθήκες διαβίωσης έχουν καταρρεύσει και η πολιτική ηγεσία μιας εμπόλεμης δύναμης δηλώνει ταυτόχρονα ότι η γη θα εποικιστεί από άλλον πληθυσμό, η έννοια της πραγματικά ελεύθερης επιλογής γίνεται εξαιρετικά προβληματική.
Για αυτό και οι κυβερνήσεις Αυστραλίας, Καναδά, Νέας Ζηλανδίας, Νορβηγίας και Ηνωμένου Βασιλείου έχουν δηλώσει ρητά ότι δεν πρέπει να υπάρξει παράνομη μεταφορά Παλαιστινίων από τη Γάζα ούτε μείωση της επικράτειας της Λωρίδας.
Η επιστροφή των οικισμών
Το Ισραήλ απομάκρυνε το 2005 τους στρατιώτες και περίπου 8.000 εποίκους του από τη Γάζα, καταργώντας 21 ισραηλινούς οικισμούς, μεταξύ των οποίων το συγκρότημα Gush Katif.
Ο Ben-Gvir ζητά τώρα αντιστροφή αυτής της επιλογής.
Και όχι απλώς επιστροφή στο Gush Katif.
Μιλά για οικισμούς σε ολόκληρη τη Γάζα.
Σε συνδυασμό με την πρότασή του για μαζική έξοδο των Παλαιστινίων, δημιουργείται μια πολιτική εικόνα στην οποία ο σημερινός πληθυσμός απομακρύνεται και στη θέση του εγκαθίσταται άλλος.
Αυτό είναι ακριβώς το σημείο στο οποίο η συζήτηση παύει να αφορά μόνο την ασφάλεια του Ισραήλ έναντι της Hamas και περνά σε ένα εντελώς διαφορετικό πεδίο: το ποιος έχει δικαίωμα να ζει στη Γάζα και ποιος όχι.
Εκλογές στις 27 Οκτωβρίου και η κανονικοποίηση του ακραίου
Οι δηλώσεις έρχονται λίγους μήνες πριν από τις ισραηλινές εκλογές της 27ης Οκτωβρίου 2026, ημερομηνία που έχει οριστεί επίσημα για την εκλογή της νέας Knesset.
Το ιδιαίτερα ανησυχητικό στοιχείο δεν είναι μόνο ότι ένας υπουργός εκφράζει αυτές τις θέσεις.
Είναι ότι οι απόψεις που κάποτε βρίσκονταν στο περιθώριο της ισραηλινής πολιτικής έχουν αποκτήσει θεσμική παρουσία στο υπουργικό συμβούλιο και σημαντικό εκλογικό ακροατήριο. Το AP σημειώνει ότι η επιρροή του Ben-Gvir και ανάλογων ρευμάτων έχει αυξηθεί μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο πολιτικό ζήτημα για το ίδιο το Ισραήλ.
Όχι αν υπάρχει μόνο ένας ακραίος υπουργός.
Αλλά πόσο φυσιολογικές έχουν γίνει οι ακραίες ιδέες του...
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών